Giriş Kayıt
İspanyol Sinemasını sever misiniz?
Yeni Konu Gönder   Cevap Gönder 1. sayfa (Toplam 1 sayfa) [Bu başlıkta 10 mesaj bulunuyor] « Önceki konuSonraki konu »

İspanyol Sinemasını sever misiniz?
Evet
59%
 59%  [ 489 ]
Hayır
40%
 40%  [ 332 ]
Toplam Oylar : 821 | Ankete Katılanlar

Yazar Mesaj
R3hab
Cinema mondiale
Editör


Kayıt: 01.01.2013
İletiler: 1843
Şehir: Tomorrowland
Yaş: 22 Boğa


twitter E-Posta gönder Özel mesaj gönder
 İspanyol Sinemasını sever misiniz?

İspanyol Sinemasını Sever Misiniz?

[Değerli yorumlarınızı Bekliyoruz.]


resim


İspanyol Sineması Hakkında Bilinmesi Gerekenler
İspanya sineması, bir şeye önem vermenin, çabalamanın, peşini bırakmamanın eş anlamlısıdır. Günümüzde herkes İspanya Sinemasını azda olsa takip ediyor. Çünkü İspanya, milenyumdan sonra temellerini kurdukları her şeyin tek tek hasadını yapıyor şuanda. Biliyoruz ki İspanya milenyumdan sonra sporda inanılmaz bir yükselişe geçti. Hepsi altyapı çalışmalarının bir eseriydi. Sineması da alt yapı, önem verme, festivaller düzenleme ve sinema kuruluşları ile, güncel sinemanın en çok takip edilenleri arasında. Şahsen inanılmaz bir İspanya Sineması hayranıyım, özentisiyim, takipçisiyimdir. Hayran olma nedenlerimi, onların pes etmeyişlerinin hikayesini ve milenyumdan sonraki yükselişlerini, gelin size kısa bir şekilde çiziktireyim şuraya.

Kayıtlara göre Sinema, Lumeire kardeşlerden önce İspanya’ya, Sinemanın bulunduğu aynı sene içinde gelmiş. Şimdi İspanya sinemasının ilk yılları birazcık muallak. Birçok site ve kitaba göre ilk film 1895 Mayıs ayında gösterilmiş ya da ben hep yanlış anlıyorum. Lakin kendilerine ait ilk film 1897 yılında yapılıyor. Muallak kısmı da, ilk filmin esasında hangisi olduğu. Sadece bir yerde değil birçok yerde aynı filmler ile karşılaştım. Eduardo Jimeno Peromarta‘nın Salida de la misa de doce de la Iglesia del Pilar de Zaragoza‘sı(Exit of the Twelve O’Clock Mass from the Church of El Pilar of Zaragoza), Alexandre Promio‘nun Plaza del puerto en Barcelona‘sı(Plaza of the Port of Barcelona), sahibi anonim olan Llegada de un tren de Teruel a Segorbe(Arrival of a Train from Teruel in Segorbe) ve Fructuós Gelabert‘in Riña en un café‘si(Brawl in a Café) İspanya’nın ilk filmleri olarak geçiyor. Lakin hangisinin daha önce olduğunu maalesef ben bulamadım. Sene 1914 olduğunda İspanya’da sinemanın başkenti Barselona idi. Genel olarak çekilen filmler, gazetelerdeki seri katil haberleri ya da tiyatro oyunlarının, romanların uyarlamalarıydı. Örnek vermem gerekirse nobel ödüllü Jacinto Benavente bile kendi tiyatro oyunlarını filmleştiriyordu.



Sene 1928 olduğunda, özellikle üzerinde duracağım isimlerden biri olan Luis Bunuel, ve Ernesto Gimenez Cavellaro ülkenin ilk sinema kulübünü, Madrid şehrinde açarlar. Kulübün açılması ile İspanya’da Sinemanın başkenti artık Madrid olur. O senelerde yapılan 58 filmin 44’ü Madrid şehrinde çekilmişti. Hatta gene o senelerde Luis Bunuel, Salvador Dali ile beraber dönemin ilk, çok bilinen avangart filmi Un chien andalou‘yu(An Andalusian Dog) çekmişlerdi ki Luis Bunuel’in Salvador Dali ile birçok projesi olmuştur.

resim


Ve gelelim İspanya sinemasının en sıkıntılı ve ilerisi için en büyük ilham kaynağı olan dönemine; İç Savaş Yılları! 1936 yılında İspanya’da iç savaş çıkar ve bu savaş 3 yıl boyunca devam eder. Savaş yüzünden ülkede yarım milyon insan hayatını kaybeder. O dönem çekilebilen filmlerin anca %10’u günümüze kadar gelebilmiştir. O dönem Sinema propaganda amaçlı kullanılır. Dönemin öne çıkan filmi, gene Luis Bunuel‘in Espana 1936‘dır. Savaş sonrası İspanya’da yeni bir rejim başlar; Faşist Franco Dönemi! Franco, İspanya’yı 1976’ya kadar demir yumruğu ile yönetir, filmlerin çekilmesine engel olur, sansür koyar. İtalya’da Mussolini’nin devrilmesi uzun sürmez, İtalya bu yüzden Sinemasal gelişimine kaldığı yerden devam etmiştir. Lakin İspanya bu kadar şanslı olamamıştır. Franco’nun faşist yönetimi uzun yıllar devam eder ve İspanya bu şartlar ile, baskı altında sanat yapmaya çalışır. O dönemin birçok yönetmenine, faşist yönetim tarafından zorla film yaptırılır. Yinede bunların arasında, 1950 yıllarında İtalyan Yeni Gerçekçilik akımını yansıtmayı başarabilen, birçok neorealist film yapılır. Manel Mur Oti, José Antonio Nieves Conde, Juan Antonio Bardem, Marco Ferreri ve Luis García Berlanga gibi yönetmenler ve onların filmleri olan Surcos, Balarrasa, Todos somos necesarios, Orgullo, Muerte de un ciclista, Calle mayor, El pisito, El cochecito, Bienvenido Mister Marshall ve ya Plácido dönemin yeni gerçekçilik akımını yansıtan filmleridir. Sene 1931 olduğunda farklı ülkelerdeki sinema çalışmaların çoğalması ve film şirketlerinin artması, diğer Avrupa ülkelerini olduğu gibi İspanya’yı da sıkıntıya sokmuştur. 1933‘te 17, 1934‘te ancak 21 tane yerli film çekilebilir. 1935 yılı geldiğinde Manuel Casanova yerel Sinemanın yükselişi için bir çare bulur ve günümüzde hala çalışan Compañía Industrial Film Española S.A.(Spanish Industrial Film Company Inc, Cifesa) film şirketini kurar. Bu şirket İspanya’nın en büyük Sinema şirketidir. Cifesa, Luis Bunuel gibi genç sinemacıları desteklemiştir ve Cifesa sayesinde 1935 yılında İspanya’da 37 yerel film gösterilerek o zamana kadar ki en yüksek sayıya ulaşılır.

Filmlerin türleri genelde melodram, esperpento ve kara komediler idi. Tabii İspanya’nın o dönem yaptığı filmlerin neredeyse hepsi ortak yapım filmlerdi. Örnek verecek olursak, tekrar Luis Bunuel’in rejim döneminde çekmiş olduğu 1961 yapımı Viridiana İspanya-Meksika ortak yapımı, 1970 yapımı Tristana filmi ise İspanya-Fransa-İtalya ortak yapımıydı.

İspanya’nın rejim döneminde sinemaya tutunmasını sağlayan bir diğer etkende, o dönem dünyada çok tutulmuş filmlerin bazılarının İspanya’da çekilmiş olmasıydı. King of Kings(1961), El Cid(1961), 55 Days at Peking(1963), The Fall of the Roman Empire(1964), Circus World(1964) The Pride and the Passion(1957), Solomon and Sheba(1959), Lawrence of Arabia(1962), Doctor Zhivago(1965) gibi dönemin önemli –blockbuster– filmleri İspanya’da çekilir. Hatta İspanya’ya bu iyiliği yapan, akımın başlangıcına sebebiyet olan kişi Orson Welles‘tir. Orson Welles, 1955‘te İspanya’da, İspanya-Fransa-İsviçre ortak yapımı film olan Mr.Arkadin‘i çeker ve İspanya’da bir nevi Sinema turizmini açar. Orson Welles’in İspanya’da ki son filmi Chime At Midnight‘dır(1966).

resim


1976 yılına, Franco’nun Faşist rejiminin son bulmasına kadar 1960-76 arası elden geldiği kadar film çekilir. Bunların arasında döneme uyulup çekilen bir sürü Spaghetti Western ve Kılıçlı Savaş filmi vardır. 1976‘da Faşist Rejimin son bulması ile İspanya Sinemacıları, geleceğin temellerini atmaya başlarlar. İlk esaslı temeli 1953‘te kurdukları The San Sebastian İnternational Film Festivali ile atarlar. Bu festival 1953’ten beri her sene yapılmaktadır ve dünyanın en önemli film festivallerinden biridir. Alfred Hitchcock, Audrey Hepburn, Steven Spielberg, Gregory Peck, Elizabeth Taylor gibi birçok önemli insan bu festivalde bulunmuştur. 1967‘de kurulan the Festival Internacional de Cinema de Catalunya(International Film Festival of Catalonia) ise İspanya’nın sinema değerini arttıran bir diğer önemli film festivallerinden biridir.

Ülkeye demokrasi gelmesi ile film yapımında büyük bir artış olur, yeni sinema okulları-enstitüleri-bakanlıkları kurulur, devletin de desteklemesi ile yeni yönetmenler ortaya çıkar. Milenyum konularına girmeden şundan da bahsedeyim. İç Savaş, İspanya halkında çok büyük bir yara bırakmıştır. O kadar büyük bir yara bırakmıştır ki yeni nesil sinemacıların çoğu bu konuyu Sinemaya taşımıştır. İlk göze batan film, Victor Erice‘nin El Espiritu de la Colmena(Arı Kovanının Ruhu, 1973) filmidir. Hatta milenyumdan sonra bile bu konuda birçok film çekilmiştir de hiçbirimiz ana temanın İç Savaş olduğunu bilmeyiz. Meksikalı olsa da İspanya Sinemasının en önemli isimlerinden biri olan Guillerme Del Toro‘nun 2001 yapımı El Espinoza del Diablo(Şeytanın Belkemiği) filmi, 2006 yapımı -ki muazzam bir filmdir- El Laberinto de Fauno(Pan’ın Labirenti) filmi esasında İç Savaşı işleyen filmlerdir.

resim


Milenyumdan sonra İspanya artık ektiğini biçmeye başlar. İspanya, Sinema konusunda Hollywood’a dahil kafa tutmaya başlar. Özellikle milenyumdan sonra korku sinemasına el atmaları, düşük bütçe ile senaryoyu ön plana çıkarmaları ve yenilikçi davranmaları ile benim gözümde inanılmaz bir yer sahibi olmakla kalmadılar, Woody Allen abimizi bile etkilemeyi başarıp şunu söylettirmişlerdir: “New York’tan ayrıldığımda, şehirde en merak uyandırıcı film, Pedro Almadovar’a ait bir İspanyol filmiydi“. Sırasıyla 2001 yılında Alejandro Amenabar‘ın çektiği, Nicole Kidman‘ın oynadığı The Others(Diğerleri) filmi, gene Alejandro Amenabar‘ın 2004 yapımı En İyi Yabancı Film Oscar Ödüllü The Sea Inside(İçimdeki Deniz) filmi, Pedro Almadovar‘ın 2006 yapımı Cannes Film Festivali Ödüllü Volver(Dönüş) filmi, Juan Antonio Bayona‘nın 2007 yapımı The Orphanage(Yetimhane) filmi, 2007 yapımı Jaume Balagueró‘nun Rec(Ölüm Çığlığı) filmi milenyum sonrası göze global olarak en çok çarpan İspanyol filmleridir. Ayriyeten Fernando Trueba‘nın Two Much(1995), Brad Anderson‘ın The Machinist(Makinist, 2004), Michael Caton-Jones‘un Basic Instinct 2(Temel İçgüdü 2, 2006) gibi dünya sinemasında isim yapmış filmler esasında İspanyol yapımı filmlerdir. 1970-2000 arası İspanya bir karınca edasında çalışır. Pedro Almadovar, Guillerme Del Toro, Alejandro Amenabar, Santiago Segura, Fernando Trueba gibi birçok önemli yönetmen, Antonio Banderas, Penelope Cruz, Javier Bardem gibi önemli oyuncular dünya sinemasında yerlerini alırlar. 1982 yılında Jose Luis Garci, Volver A Empazar(Başlangıca) filmi ile En İyi Yabancı film Oscar’ını alır. 1987 yılında Goya Ödüleri verilmeye başlanır. 1993 yılında Fernando Trueba, Belle époque(Güzellik Çağı) ile İspanya adına 2. kez En İyi Yabancı Film Oscarını kazanır. 1999 yılında Pedro Almadovar, Todo sobre mi madre(Annem Hakkında Her Şey) adlı filmi ile Cannes film festivalinde en iyi yönetmen seçilir.

Tarihli bölümü atlattıktan sonra gelelim benim katacağım baharata. Özellikle Paranormal Activity sonrası çoğalan found footage(buluntu film) film türünü çok benimsemiş olan İspanya bunu Amerikalılardan daha iyi yapmaktadır. Rec filmi için Hollywood, yönetmene başvurup tekrar çekmek için izin ister ve film Amerika’da Quarantine(Karantina,2008) adı altında tekrar çıkar. Hatta İspanyol yapımcıları benim gibi yanılgıya düşenşer için kendi filmlerinin IMBD’deki afişlerine, Karantina bizden esinlenilmiştiri ekletir. Ne kadar tutmasa da Carles Torrens‘in Emergo(Lanetli Ruh, 2011) filmi, Rec gibi çok başarılı bir found footage film örneğidir. The Others sonrası korku sinemasına yönelen İspanya, bunu diğer ülkelerden, bence, kat ve kat daha iyi yapmaktadır. Filmlerinde efektten çok senaryoya önem veren İspanyollar, adeta Agatha Christie romanlarından fırlama, son 10 dakikasına kadar ne olduğu asla anlaşılamayacak filmler çektiler. Juan Antonio Bayona’nın The Orphanage, Jaume Balagueró‘nun ödüllü Fragiles(Kırılgan, 2005), Oriol Paulo‘nun El Cuerpo(Ceset, 2012), Andy Muschietti‘nin Mama(2013) gibi filmleri bırakın İspanya Sinemasını, Dünya sinemasında olmayan gerilim başyapıtlarıdır. Özellike her yazımda belirttiğim, bir film izleyin kanpanyasında, bu sefer El Cuerpo filmini öneriyorum. İspanya Korku sineması, adete bizim ülkemize ders veren bir Sinemadır. Düşük bütçe, az mekan ve bulmaca vari bir senaryo ile muazzam filmler çıkartıyorlar. Rec, neredeyse tek mekan, ucuz makyaj, El Cuerpo, 3 farklı mekan ve ciddi bir senaryo, Fragile, sadece tek bir bina ve çözülemeyen bir gizemden oluşuyor. Gizemi bol filmler seviyor iseniz, bahsettiğim filmleri ve milenyum sonrası bütün İspanyol Korku filmlerini tek tek izleyin. Emin olun pişman olmazsınız… Özellikle… El Cuerpo!

kaynak: arakatsanat

resim

İletiTarih: 01 Eylül 2018 13:25
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
ssniper



Kayıt: 30.11.2016
İletiler: 641
Şehir: İzmir
Yaş: 50 Oğlak


facebook Özel mesaj gönder
Bilhassa İspanyol KORKU filmlerine bayılırım. Daha da spesifik olursam, Paul NASCHY filmleri gözdemdir.

İletiTarih: 01 Eylül 2018 19:43
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
ha46792



Kayıt: 29.12.2014
İletiler: 486
Şehir: izmir
Yaş: 47 Akrep


Özel mesaj gönder
« ssniper » yazdı:
Bilhassa İspanyol KORKU filmlerine bayılırım. Daha da spesifik olursam, Paul NASCHY filmleri gözdemdir.

Evet, sevgili üstadım İspanyol KORKU filmlerini sever. Onun sayesinde, Paul NASCHY tanıdım.
Yani sevdiğine ben şahidim. Hehehehe Hehehehe Hehehehe

@ssniper
İletiTarih: 01 Eylül 2018 21:03
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
R3hab
Cinema mondiale
Editör


Kayıt: 01.01.2013
İletiler: 1843
Şehir: Tomorrowland
Yaş: 22 Boğa


twitter E-Posta gönder Özel mesaj gönder
Korku Filmlerinde çığır açan bir sinemadır.

Ayrıca beni en çok etkileyen yönü ise klişelerden uzaklaşıp kendilerine özgün bir çok yapımlarının olması. İçlerinde derin anlamlar, çok fazla ters köşe ve aşırı akıcılık bulunan bu yapımları sayesinde İspanyol Sineması'na ayrı bir ilgi duyuyorum.

Örnekler:
Ceset (El cuerpo -2012)
Saklı Yüz (La cara oculta - 2011)
El Cadaver de Anna Fritz (2015)
[Rec] (2007)
Asabiyim Ben (Relatos salvajes - 2014)
İçinde Yaşadığım Deri (La piel que habito - 2011)
Contratiempo (2016)


vs vs. bu gibi birçok özgün yapımda adamları imzası var. Bu yüzden seviyorum evet...

İletiTarih: 01 Eylül 2018 23:39
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
elisera
Yorumbaz


Kayıt: 14.03.2011
İletiler: 30
Şehir: İzmir
Yaş: 47 Başak


Özel mesaj gönder
Gerilim türünde özellikle, üzerine tanımıyorum...

İletiTarih: 02 Eylül 2018 00:56
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
Rindaman



Kayıt: 19.10.2017
İletiler: 6



Özel mesaj gönder
amores perros

mama tambien

intacto ve bazı hatırlayamadıklarım.

güzel filmler var..

bazılarında yanılmış olabilirim ama kore filmlerinden çok daha fazla seviyorum.

İletiTarih: 02 Eylül 2018 03:32
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
ha46792



Kayıt: 29.12.2014
İletiler: 486
Şehir: izmir
Yaş: 47 Akrep


Özel mesaj gönder
Sevgili üstadım ssniper üzerinden yaptığım espri bir yana elbette çok iyi filmleri var.
Benim sevdiğim filmler:

İçinde Yaşadığım Deri (2011)
La piel que habito

Yetimhane (2007)
El orfanato

Anne (2013)
Mama

Suç Zamanı (2007)
Los cronocrímenes

Pan'ın Labirenti (2006)
El laberinto del fauno

Tabii daha bu klasmana koyacak film çok ama ilk aklıma geliveren bunlar.

İletiTarih: 02 Eylül 2018 19:42
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
Serkan Aydemir



Kayıt: 15.10.2011
İletiler: 479
Şehir: 유토피아


Özel mesaj gönder
Kore sineması gibi İspanya sineması da dikkate değer bir yer.

İletiTarih: 04 Eylül 2018 22:13
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
dejavu2008
Çevirmen


Kayıt: 29.10.2008
İletiler: 291



Özel mesaj gönder
İspanyol sineması gayet kaliteli yapımlara imza atıyor, Fransız ve İtalyan sinemasından çok daha iyi bence.

İletiTarih: 08 Eylül 2018 22:11
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
gri72
Sinefil Grubu


Kayıt: 08.07.2011
İletiler: 190
Şehir: Balıkesir


Özel mesaj gönder
İspanyol sineması deyince aklıme ilk gelen Luis Tosar ve onun rol aldığı filmlerdir.

    Celda 211

    Los lunes al sol

    Te doy mis ojos

    La comunidad

    Mientras duermes

İletiTarih: 25 Eylül 2018 12:24
 Kullanıcı bilgilerini göster Bu kullanıcının gönderdiğini mesajları gösterme Alıntıyla Cevap Gönder Başa dön   
İletileri göster:   
Yeni Konu Gönder   Cevap Gönder 1. sayfa (Toplam 1 sayfa) [Bu başlıkta 10 mesaj bulunuyor] « Önceki konuSonraki konu »
Forum Seçin:  

Türkçe Altyazı © 2007 - 2018